Eind 2022 waren wij bezig met het voorbereiden van een video. "Top 10 recovery seed back-ups" moest de titel worden. In die voorbereiding kwam de vraag naar boven: wat vinden wij de beste seed back-up? En ons antwoord was: "...". We wisten het niet! En dit was niet omdat we geen kennis van deze producten hadden, maar omdat we van geen enkel product volledig overtuigd waren. Elk product had voor- en nadelen en we zagen geen duidelijke winnaar.
We zijn natuurlijk niet onpartijdig: SOLIDHODL is ons eigen product. Daarom leggen we hieronder precies uit welke keuzes we hebben gemaakt en waarom, zodat je zelf kunt beoordelen of je het met ons eens bent.
Nadelen andere seed back-up producten
Nadelen die wij waarnamen:
- Verkeerde materiaalkeuze
- Veel losse onderdelen: onhandig in gebruik en makkelijker kwijt te raken
- Afhankelijkheid van een vertaalboekje
- Foutgevoelige manier van vastleggen
- Prijzige producten
- Geen administratienummer kunnen vastleggen op het product (handig als je er meer dan één hebt)
Ontstaan SOLIDHODL
En je raadt het al: hier is het idee van SOLIDHODL geboren. SOLIDHODL is het resultaat van het analyseren en gebruiken van andere seed back-up producten, onderzoeken wat anderen erover hebben geschreven en zelf uitgevoerde praktijktests. Hieronder lopen we de zes nadelen één voor één langs.
Materiaalkeuze
Roestvrij staal (AISI 304 en 316) en titanium zijn de meest voorkomende en ook de meest logische materiaalkeuzes voor een seed back-up. En hoewel titanium vaak als "premium metaal" in de markt wordt gezet, staan wij meer achter de keuze voor roestvrij staal AISI 316.
Ja, titanium heeft voordelen:
- Een hogere vloeigrens: het veelgebruikte titanium grade 2 vervormt bij kamertemperatuur minder snel blijvend dan RVS 316 (minimaal 276 tegenover 205 MPa, zo'n 1,3 tot 1,4 keer zo hoog). In treksterkte scoort RVS 316 overigens juist hoger (515 tegenover 345 MPa).
- Het kan beter tegen roest en zuren (AISI 316 kan ook goed tegen roest, AISI 304 minder)
- Het is hittebestendiger: titanium smelt pas rond 1.668°C, RVS 316 tussen 1.375 en 1.400°C
Maar als je "sterkte" en "hitte" combineert, is titanium opeens niet meer de winnaar. Een gemiddelde woningbrand wordt zo'n 600°C, en stresstests van metalen seed back-ups gaan daarom tot ongeveer 1.100°C om een zware brand na te bootsen. Titanium grade 2 is volgens de fabrikant bedoeld voor continu gebruik tot zo'n 425°C. Rond 880°C verandert bovendien de kristalstructuur, en heet titanium neemt zuurstof op uit de lucht, waardoor een harde, brosse buitenlaag ontstaat. Het smelt dus nog niet, maar het wordt wel een stuk kwetsbaarder.
Roestvrij staal houdt bij die temperaturen zijn sterkte beter vast. Dat bleek al uit een test van de Amerikaanse luchtvaartautoriteit (1957), die titanium en roestvrij staal vergeleek als materiaal voor brandschotten: tussen 540 en 980°C bleef roestvrij staal steeds sterker dan titanium. Onder een vlam van ruim 1.090°C mét belasting vervormden de titanium panelen meer dan de RVS-panelen en scheurden er zelfs twee. Stel dat je brand hebt met instortingsgevaar, dan heeft RVS dus een veel hogere kans om daar goed uit te komen dan titanium.
Daarbij scoort RVS AISI 316 ook op de andere factoren, zoals sterkte en hittebestendigheid, gewoon goed (titanium alleen net iets beter). De SOLIDHODL is daarom gemaakt van RVS AISI 316.